"பேருந்து நிலையங்களில் பெட்டிக்கடைகள், மாவட்டந்ந்தோறும் தொழில்ப்பயிற்சி மையங்கள்" கருத்தரங்கில் முன்வைக்கப்பட்ட கோரிக்கைகள் என்னென்ன?

31 ஆகஸ்ட், 2020

கரோனா நோய்த்தொற்றின் காரணமாக தனி மனித இடைவெளி, தொடுதலைத் தவிர்த்தல் போன்றவை புதிய இயல்பு (new normal) வாழ்வியல் முறைகளாக வலியுறுத்தப்படுகின்றன. தொட்டுத் தடவிப் பார்த்தல், கையைப் பற்றி நடந்து செல்வது போன்றவற்றை ஆதாரமாகக் கொண்ட பார்வை மாற்றுத்திறனாளிகள், ஏற்கனவே நெருக்கடியான சூழ்நிலையில் சுய தொழில் நடத்திவரும் பார்வை மாற்றுத்திறனாளிகளின் வாழ்க்கை மேலும் நெருக்கடிக்குள் தள்ளப்பட்டுள்ளது. இந்த நெருக்கடியான நிலையை எதிர்கொள்ள, இந்தப் புதிய வாழ்வியல் முறைக்கு ஏற்ப தங்களைத் தகவமைத்துக்கொள்ள மற்றும் அதற்கு அரசின் ஆதரவைக் கோரும் வகையில் மாற்றுத்திறனாளிகள் நல மாநில ஆணையர் அவர்களின் பங்கேற்புடன் 26.7.2020 அன்று ஹெலன்கெல்லர் மாற்றுத்திறனாளிகள் நலச் சங்கத்தின் மூலமாக இணைய வழிக் கருத்தரங்கம் நடத்தப்பட்டது.

 அந்தக் கருத்தரங்கில் பார்வை மாற்றுத்திறனாளிகளால் முன்வைக்கப்பட்ட கோரிக்கைகளை தொகுத்துப் பார்ப்போம். இதனைப் படிக்கும் உங்கள் மனதிலும் ஏதேனும் புதிய கோரிக்கைகள் தோன்றுமானாள் எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்.

1. கரோனா நோய்த்தொற்றைத் தடுப்பதற்காக ஊரடங்கு நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டுள்ளதால் பார்வை மாற்றுத்திறனாளிகளின் வாழ்க்கையும் தொழிலும் முற்றிலுமாக முடங்கிவிட்டது. மேலும் படிப்படியாக ஊரடங்கு தளர்த்தப்பட்டாலும் கூட பார்வை மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கான தொழில் வாய்ப்புகள் சிறிதளவு கூட ஏற்படவில்லை. ஆகவே தற்போதைய நெருக்கடி மட்டுமின்றி எதிர்காலம் குறித்த அச்சமும் வளர்ந்து கொண்டே இருக்கிறது. எனவே இடைக்கால நிவாரணமாக குறைந்தபட்சமாக ஆறு மாத காலத்திற்கு நியாய விலைக் கடைகள் மூலமாக உணவுப் பொருட்கள் மற்றும் மளிகைப் பொருட்கள் இலவசமாக வழங்கப்பட வேண்டும். மேலும் தற்போது வழங்கப்படும் ஆயிரம் ரூபாய் நிவாரணத் தொகையும் மாதந்தோறும் குறைந்தபட்சம் இன்னமும் ஆறு மாதத்திற்குத் தொடர்ந்து வழங்கப்பட வேண்டும்.

 2. கரோனா நோய்த்தொற்று இன்னமும் சில காலம் நீடிக்கும் என்று கூறப்படுகிறது. அதாவது குறைந்தபட்சமாக தடுப்பு மருந்து கண்டுபிடிக்கப்பட்டாலும் மேலும் சில காலம் தனி மனித இடைவெளி அவசியமாகும். ஆகவே பார்வை மாற்றுத்திறனாளிகளின் சுய தொழில்கள் தொடர்ந்து நடத்தும் வகையில் சந்தைப்படுத்தலுக்காக அரசின் ஆதரவு வேண்டப்படுகிறது. அதாவது பேருந்து நிலையம், பூங்கா போன்ற பொது இடங்களில் அரசு அல்லது உள்ளாட்சி அமைப்புகளின் சார்பாக உள்ள வணிக வளாகக் கடைகளில் பார்வை மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கென குறிப்பிட்ட சதவீத எண்ணிக்கையிலான கடைகள் ஒதுக்கப்பட வேண்டும். இதன் மூலமாக கரோனா கால நெருக்கடி தீர்வது மட்டுமின்றி பொதுவாக பார்வை மாற்றுத்திறனாளிகள் கண்ணியமான முறையில் தொழில் செய்வதற்கு வழிவகை ஏற்படும்.

3. வணிக வளாகக் கடைகளில் இடம் கிடைக்காத பார்வை மாற்றுத்திறனாளிகளுக்குப் பேருந்து நிலையம் போன்ற பொது இடங்களில் பெட்டிக் கடைகள் வைப்பதற்காக நிதி உதவியுடன் கூடிய உரிமம் வழங்க வேண்டும். மேலும் அரசுப் பள்ளிகள் மற்றும் கல்லூரிகளிலும் இம்மாதிரியான கடைகள் அமைப்பதற்கு அரசு உதவ வேண்டும். கூடுதலாக பார்வை மாற்றுத்திறனாளிகள் சுய தொழில் மூலமாக தயாரிக்கும் பொருட்களை அரசு அலுவலகங்கள் மற்றும் பள்ளிகள் கொள்முதல் செய்வதற்கு உரிய ஆணைகள் வெளியிட வேண்டும்.

4. மாற்றுத்திறனாளிகள் பற்றிய விவரங்கள் குறைபாட்டின் அடிப்படை மட்டுமின்றி மேலும் சில கூறுகளின் அடிப்படையிலும் தொகுக்கப்பட வேண்டும். அதாவது ஒரே குடும்பத்தில் உள்ள மாற்றுத்திறனாளிகள், மாற்றுத்திறனாளி மட்டுமே வருமானம் ஈட்டும் குடும்பங்கள், தம்பதியினர் இருவரும் மாற்றுத்திறனாளிகளாக இருப்போர், தற்காலிகப் பணியில் இருக்கும் மாற்றுத்திறனாளிகள், சுய தொழில் செய்யும் மாற்றுத்திறனாளிகள், தொழிற்பயிற்சி பெற்ற மாற்றுத்திறனாளிகள், தொடர் சிகிச்சை பெற்றுவரும் மாற்றுத்திறனாளிகள் போன்ற கூறுகளின் அடிப்படையில் விவரங்கள் சேகரிக்கப்பட்டுத் தொகுக்கப்பட வேண்டும்.

5. தம்பதியினர் இருவரும் மாற்றுத்திறனாளிகளாக இருப்போரின் வாரிசுகளுக்கு கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்புகளில் சிறப்பு ஒதுக்கீடாக ஒரு சதவீத (1%) இட ஒதுக்கீடு வழங்க வேண்டும். அதாவது தற்போது நடைமுறையில் உள்ள மூன்று சதவீத (3%) இட ஒதுக்கீட்டுடன் இந்த ஒரு சதவீத (1%) இட ஒதுக்கீடு கூடுதலாக வழங்கப்பட வேண்டும்.

6. மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கான தேசிய நிதி மேம்பாட்டுக் கழகம் ( NHFDC) மூலமாக மாற்றுத்திறனாளிகள் சுய தொழில் செய்வதற்கு ரூ. 50,000 நிதி வழங்கப்படுகிறது. ஆனால் இந்த நிதி முழுமையாக வழங்கப்படாதது மட்டுமின்றி முறையாக வழங்கப்படுவதும் இல்லை. ஆகவே இந்த நிதி உதவியை மாற்றுத்திறனாளிகள் எளிதாகப் பெறுவதற்கு உதவ வேண்டும்; மேலும் இந்த நிதி வேறு தேவைகளுக்காகப் பயன்படுத்தப்படுவதைத் தடுத்து, மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கு மட்டுமே பயன்படுத்தப்படுவதை அரசு உறுதி செய்ய வேண்டும்.

7. பார்வை மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கு உரிய கல்வித் தகுதி இருந்தும் அரசுப் பணியைப் பெறுவதற்கே பல நேரங்களில் நீதிமன்றம் வரை சென்று போராட வேண்டியிருக்கிறது. இதில் தனியார் நிறுவனங்களில் வேலைவாய்ப்பு என்பது எட்டாக்கனியாகவே உள்ளது. எனவே பெரும்பாலான பார்வை மாற்றுத்திறனாளிகள் சுய தொழில் செய்வோராக உள்ளனர். ஆகவே வங்கிக் கடன் பெறும் நடைமுறைகள் எளிமையாக்கப்பட வேண்டும். குறிப்பாக பிணை இல்லாத வங்கிக் கடன், மானியத்துடன் வங்கிக் கடன் வழங்கப்பட வேண்டும். மேலும் நீண்ட கோரிக்கையான தொடர்வண்டி மற்றும் தொடர்வண்டி நிலையங்களில் விற்பனை செய்யும் நடைபாதை வியாபாரிகளான பார்வை மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கு அடையாள அட்டையுடன் கூடிய உரிமம் வழங்க வேண்டும்.

8. பார்வை மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கு அரசுக் குடியிருப்புகள் மற்றும் குடிசை மாற்று வாரியக் குடியிருப்புகளில் குறிப்பிடத்தக்க எண்ணிக்கையிலான வீடுகள் ஒதுக்க வேண்டும். இதன் மூலமாக பார்வை மாற்றுத்திறனாளிகள் பொதுச் சமூகத்துடன் இணைந்து, மற்றவர்களுக்கு இணையாக கண்ணியமாக வாழ முடியும்.

9. சாதாரண கூலி வேலைகளுக்கு பார்வை மாற்றுத்திறனாளிகள் சேர்த்துக்கொள்ளப்படுவதில்லை என்பதால் பெரும்பாலும் சுய தொழில் செய்கின்றனர். எனவே முன்னோடியாக 100 நாள் வேலைத் திட்டங்களில் பார்வை மாற்றுத்திறனாளிகள் சேர்த்துக்கொள்ளப்பட வேண்டும். மேலும் மாவட்ட அளவில் தொழில் பயிற்சி மையங்கள் தொடங்கப்பட வேண்டும். இதன் மூலமாக வங்கிக் கடன் பெறுதல், சந்தைப்படுத்தல் போன்றவையும் எளிமையாக்கப்பட வேண்டும்.

10. இவை அனைத்திற்கும் முத்தாய்ப்பாக இந்தத் திட்டங்களைக் கண்காணிக்கவும் குறைகளைத் தெரிவிப்பதற்கும் தீர்ப்பதற்கும் மாவட்ட அளவிலான குழுக்கள் அமைக்கப்பட வேண்டும். குறிப்பாக இந்தக் குழுக்களில் மாற்றுத்திறனாளிகள் இடம்பெற வேண்டும்.
தொகுக்கப்பட்டுள்ள கோரிக்கைகளை ஒரு மனுவாக ஹெலன்கெல்லர் மாற்றுத்திறனாளிகள் நலச்சங்கம் ஆணையருக்கு அனுப்பியிருக்கிறது. உங்களுடைய மேலான கருத்துகளையும், ஆலோசனைகளையும் கீழ்க்கண்ட மின்னஞ்சல் வாயிலாக எங்களுக்குத் தெரிவியுங்கள்.
மின்னஞ்சல்: helenkellerforpwd@gmail.com
தொகுப்பு: கா. செல்வம்
தொடர்புகொள்ள: teacherselvam@gmail.com
* * *
 சமூக ஊடகங்களில் எங்களைப் பின்தொடர:
முகநூல்: https://m.facebook.com/savaalmurasu/
வலையொளி: https://www.youtube.com/channel/UCULghK3SBGOeJJZ4VFvjJQQ/featured?view_as=public
கீச்சகம்: https://twitter.com/savaalmurasu

இன்ஸ்டாகிராம்: https://www.instagram.com/savaalmurasu24_7/

 வாட்ஸ் ஆப்: 9787673244

டெலகிராம்:9994636936

1000 நிவாரணம், ஆறுதலா? அலைக்கழிப்பா?

31 ஆகஸ்ட், 2020

        கரோனா ஊரடங்கினால் வாழ்வாதாரத்தை இழந்து தவிக்கும் அடையாள அட்டை வைத்திருக்கும் 13 லட்சத்து 35 ஆயிரம் மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கு ரூ. 1000 வழங்கப்படும் என்ற முதல்வரின் அறிவிப்பு மாற்றுத்திறனாளிகளிடம் கொஞ்சம் ஆசுவாசத்தை ஏற்படுத்தியது. ஆனால், இந்தத்  தொகையானது தமிழகம் முழுவதும் எவ்வாறு வினியோகிக்கப்படும் என்கிற எதிர்பார்ப்பு அனைத்துத் தரப்பினரிடமும் மேலோங்கியிருந்தது. முதல்வரின் அறிவிப்பினைத் தொடர்ந்து அதற்கான அரசாணையும், நிவாரணத்தை வழங்கிட உரிய வழிகாட்டு நெறிமுறைகளும் அடுத்தடுத்த நாட்களில்  வெளியாயின.

இரண்டு 500 என்கிற வியூகம்:

மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கான மாநில ஆணையர் திரு. ஜானி டாம் வர்கிஸ்

மாற்றுத்திறனாளிகள் நல ஆணையரால் 23 விதிகளை உள்ளடக்கி வெளியிடப்பட்ட வழிகாட்டு நெறிமுறைகளின்படி, நிவாரணத்தொகையை நிர்வகித்து மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கு வழங்கும் பொறுப்பு அந்தந்த மாவட்ட ஆட்சியர்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. மாவட்ட ஆட்சியரால் நியமிக்கப்படும் அந்தந்த மாவட்ட அதிகாரியுடன் இணைந்து, தொடர்புடைய மாவட்ட மாற்றுத்திறனாளிகள் நல அலுவலர்கள் செயல்பட வேண்டும் எனவும் அறிவுறுத்தப்பட்டது. இந்த திட்டத்தில் முறைகேடுகள் நிகழாமல் தடுக்கும் ஓர் வழிமுறையாக, ரூ. 1000 இரண்டு 500 ரூபாய் நோட்டுகளாக மட்டுமே வழங்கப்பட வேண்டும் என்கிற விதி இடம்பெற்றது.

உள்ளாட்சிப் பணியாளர்களிடம் ஒப்படையுங்கள்:

நிவாரணத்தை வினியோகிக்கும் பொறுப்பு மாவட்ட ஆட்சியரிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டதை எதிர்த்து, அனைத்துவகை மாற்றுத்திறனாளிகள் உரிமைகள் மற்றும் பாதுகாப்போர் சங்கம் முதல்வருக்குக் கடிதம் ஒன்றை எழுதியது. அந்தக் கடிதத்தில், நிவாரணத்தை வினியோகிக்கும் பொறுப்பினை அந்தந்த மாவட்ட ஆட்சியர்களிடம் ஒப்படைத்தால், அது சீரான வினியோகத்திற்கு வழிவகுக்காது, ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் வெவ்வேறு நடைமுறைகள் பின்பற்றப்படுவதோடு, அது பல குழப்பங்களை உண்டாக்கும் எனவும், எனவே நிவாரணத்தொகையை வினியோகிக்கும் பொறுப்பினை உள்ளாட்சி ஊழியர்களிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும் எனக் கேட்கப்பட்டது.

கணக்கில் வராத 33 ஆயிரம் மாற்றுத்திறனாளிகள்:

நிவாரணம் வழங்குவது தொடர்பான அரசாணையில், அடையாள அட்டை வைத்துள்ள மாற்றுத்திறனாளிகளின் மாவட்ட வாரியான எண்ணிக்கை கொடுக்கப்பட்டிருந்தது. அதன்படி, அதிகபட்சமாக திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தில் 65709 மாற்றுத்திறனாளிகளும், குறைந்தபட்சமாக  நீலகிரி மாவட்டத்தில் 13240 மாற்றுத்திறனாளிகளும் அடையாள அட்டை வைத்திருப்பதாகத் தெரியவந்தது. திருவண்ணாமலையைத் தொடர்ந்து திருச்சி, சென்னை, சேலம், கடலூர், தஞ்சை மற்றும் விழுப்புரம் ஆகிய மாவட்டங்களில் சுமார் 50 ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட அடையாள அட்டை பெற்ற மாற்றுத்திறனாளிகள் வசிப்பதாக அந்தப் பட்டியல் தெரிவிக்கிறது. இந்நிலையில், நிவாரணம் வழங்குவது தொடர்பாக சென்னை மாவட்ட ஆட்சியர் தலைமையில் கடந்த 23.ஜூன்.2020 அன்று கூட்டம் நடைபெற்றது. அந்தக் கூட்டத்தில் மாற்றுத்திறனாளிகள் நல ஆணையரகத்தின் சார்பில் பங்கேற்ற அலுவலர், அரசாணையில் சென்னை மாவட்டத்தில் அடையாள அட்டை வைத்திருக்கும் மொத்த மாற்றுத்திறனாளிகள் 59000 எனக்குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால், தங்களிடம் வெறும் 26000 நபர்களின் விவரம் மட்டுமே இருப்பதாகத் தெரிவித்தார். கூட்டத்தின் முடிவில், சென்னையில் மட்டும் நகராட்சி ஊழிய,்கள் மற்றும் கரோனா தடுப்புப் பணியாளர்களைக்கொண்டு ஆயிரம் நிவாரணத்தொகை வினியோகிப்பது என முடிவு செய்யப்பட்டது.

ஊதா அட்டைக்கு மட்டுமே உதவித்தொகை:

கிராம நிர்வாக அலுவலரிடமிருந்து இரண்டு 500 ரூபாய் நோட்டுகள் பெறும் பார்வை மாற்றுத்திறனாளி

திட்டம் தொடங்கியது முதல் இன்றுவரை, நிவாரணம் பெறுவதில் பல்வேறு வகையான தகவல்கள் பரவுவதால்,  அடிக்கடி பயனாளிகளிடம் குழப்பங்கள் ஏற்படுகின்றன. 2005க்கு முன்பு வழங்கப்பட்ட வெண்ணிறத்திலான அடையாள அட்டைக்கு நிவாரணம் வழங்க முதலில் பல கிராம நிர்வாக அலுவலர்கள் தயங்கினர். இப்போது அந்த அட்டைகளுக்கு நிவாரணம் வழங்கப்படுவதோடு, அந்தப் பயனாளிகளுக்கு ஊதாநிற அட்டையும் வழங்கப்படுகிறது. தர்மபுரி உள்ளிட்ட சில மாவட்டங்களில் பயனாளிகளின் வங்கிக் கணக்கிலேயே நிவாரணத்தொகை வரவு வைக்கப்பட்டது. உள்ளூரில் வசிப்பவர்கள் தவிர்த்து, வெளியூர் முகவரிகளுக்கு நிவாரணம் வழங்க முதலில் பெரும்பாலான கிராம நிர்வாக அலுவலர்கள் மறுத்தே வந்தனர். மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கான மாநிலஆணையரால் அறிவிக்கப்பட்ட இலவச எண்ணான 18004250111 என்ற  இலவச அழைப்பு மையத்தில் இது தொடர்பான புகார்கள் குவியத் தொடங்கியதில், மேற்சொன்ன குறையும் விரைந்து களையப்பட்டு வருகிறது.

நெடுந்தொலைவு சைக்கில் பயணம், நிமிடத்தில் நிவாரணம்:

மாரியப்பன்

தஞ்சை மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த ஒரு மாற்றுத்திறனாளி முதியவர், சுமார் ஆறுமணி நேரம் சைக்கிலிலேயே மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகத்திற்குப் பயணித்து, 1000 ரூபாய் நிவாரணத்திற்கு விண்ணப்பித்தார். கரூர் மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த மாரியப்பன் என்கிற 70 வயதான மாற்றுத்திறனாளி முதியவர், கிராம நிர்வாக அலுவலர் தனக்கு நிவாரணம் வழங்க மறுப்பதோடு, தன்னைத் தரக்குறைவாகவும் திட்டினார் என ஊடகத்தில் பேட்டி கொடுக்க, அந்தத் தகவலை கரூர் மாவட்ட ஆட்சியரின் நேரடி கவனத்திற்கு கொண்டு சென்றார் கரூர் மாவட்ட காவல்த்துறை கண்காணிப்பாளர் அலுவலகத்தில் உதவியாளராகப் பணியாற்றும் திரு. ஜெயபாலன். கரூர் மாவட்ட ஆட்சியரின் விரைவான நடவடிக்கையால், 1000 ரூபாய் நிவாரணமும், தொலைந்துபோன தனது அடையாள அட்டைக்குப் பதிலாகப் புது அடையாள அட்டையும் பெற்றார் மாரியப்பன்.

நமக்கு நாமே 2.0:

இந்த ரூ. 1000 நிவாரணம் வழங்குவதற்கான அரசாணை வெளியிடப்பட்ட செய்தியைத் தனது முகநூல் பக்கத்தில் பகிர்ந்த ஹெலன்கெல்லர் மாற்றுத்திறனாளிகள் நலச்சங்கத்தின் இணைச்செயலரான திரு. சரவணமணிகண்டன், பார்வையற்ற அரசு ஊழியர்கள் அந்த நிவாரணத்தைப் பெற்று, அதை வருமானமிழந்து தவிக்கும் பார்வையற்றவர்களுக்கு வழங்கலாம் என்ற யோசனையையும்சேர்த்தே  பதிவிட்டார். பிறகு இதே யோசனையை பார்வையற்ற முற்போக்கு சிந்தனையாளர்ப் பேரவையின் ஒருங்கிணைப்பாளர்களில் ஒருவரான திரு. பூபதி தங்கள் வாட்ஸ் ஆப் குழுவில் முன்வைக்க, அதனை ஒரு முழக்கமாக முன்னெடுத்துப் பரவலாக்கியது உதவும் சொந்தங்கள் அமைப்பு.

இன்னும் என்ன செய்யலாம்?

ஊரடங்கு காலம் என்பதைக் கருத்தில் கொள்ளாமல், பெரும்பாலான பயனாளிகள் தங்கள் சொந்த ஊரில்தான் நிவாரணத்தைப் பெற வேண்டும் என சில கிராம நிர்வாக அலுவலர்கள் சொல்வதாக தினந்தோறும் செய்திகள் வந்தவண்ணம் இருக்கின்றன. இதனைக் களைய, மாவட்ட மாற்றுத்திறனாளிகள் நல அலுவலர்களும், கிராம நிர்வாக அலுவலர்களும் தங்களுக்குள் கலந்தாலோசிப்பது அவசியமான ஒன்று. பயனாளிகளை அலைக்கழிக்காமல், விரைந்து நிவாரணம் வழங்க, பயனாளிகளின் சொந்த மாவட்டத்தின் மாற்றுத்திறனாளிகள் நல அலுவலரும், தற்போது பயனாளி வசிக்கிற மாவட்டத்தின் மாற்றுத்திறனாளிகள் நல அலுவலரும் உடனடியாகத் தங்களுக்குள் தொடர்பை ஏற்படுத்திப் பிரச்சனையைக் களைய வேண்டும். நிவாரண வினியோகம் தொடங்கிய நாள்முதல் இன்றுவரை பரவலாக முன்வைக்கப்படுகிற ஒரு குற்றச்சாட்டு, மாற்றுத்திறனாளிகளின் இருப்பிடத்திற்கே சென்று நிவாரணம் வழங்கப்படவில்லை என்பதுதான். இது திட்டத்தின் அடிப்படை நோக்கத்தையே கேள்விக்குள்ளாக்கும் ஒன்று என்பதால், மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கான மாநில ஆணையர் இந்தப் பிரச்சனையில் உடனடியாகத் தலையிட்டு, உரிய அறிவுரைகள் வழங்க வேண்டும். சிறப்புப் பள்ளி மாணவர்களைப் பொருத்தவரை, அந்தந்தப் பள்ளித் தலைமை ஆசிரியர்கள் தங்கள் மாணவர்கள் அனைவரும் நிவாரணம் பெற்றுவிட்டார்களா என்பதை உறுதி செய்ய வேண்டும். இன்னும் பெறாத மாணவர்கள் இருந்தால், உடனடியாகத் தொடர்புடைய அலுவலர்களைப் பள்ளித் தலைமை ஆசிரியர் என்ற வகையில் தொடர்புகொண்டு பிரச்சனைக்குத் தீர்வு காணலாம்.

நிவாரணம் என்பது, பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கான ஓர் இடைக்கால ஆறுதல் மட்டுமே. ஆறுதலே அலைக்கழிப்பாக மாறிவிடாமல் பார்த்துக்கொள்வது அரசின் கையில்தான் இருக்கிறது.

சவால்முரசு ஆசிரியர்க்குழு

தொடர்புகொள்ள: savaalmurasu@gmail.com